चिखल आणि दगड यांच्यासह युद्धाचे मॉडेल, बलुच सैनिकांनी पाकिस्तानी सैन्याला काही स्पर्धा दिली

पाकिस्तानचा बलुचिस्तान. हिल वाळवंट. झाडे आणि झाडे किंवा कोणताही पक्षी नाही. दोन लहान टेकड्यांच्या दरम्यान रिक्त जागेत एक मॉडेल बनविले जाते. हा नकाशा तुम्हाला आश्चर्यचकित करते. हा नकाशा माती आणि दगड जोडून बनविला गेला आहे. कमांडर राउंड सर्कलमध्ये बसलेल्या सैनिकांना एक गोष्ट बारकाईने समजावून सांगत आहे. लाकडाची टीप कधीकधी ट्रॅकवर थांबते, कधीकधी बोगद्यासारख्या ठिकाणी दगड घालून. तो स्पष्टीकरण देत राहतो. सैनिक सर्वांना काळजीपूर्वक पहात आहेत. आणि नंतर हळूहळू संपूर्ण योजना अंतिम केली जाते. व्हिडिओ पाहून, आपल्याला मध्ययुगीन लढाईची रणनीती तयार करण्याची आठवण येईल. बलुचिस्तानमधील बलुच सैनिकांची ही घरगुती शैली आहे. ते पाकिस्तानच्या सैन्याशी अशा युद्धाशी लढा देत आहेत. वास्तविक, बलुच सैनिकांची ही अंतिम योजना होती, ज्याने पाकिस्तानी सैन्याला गुडघे टेकले. ही योजना वाहतूक करताना, जाफर एक्सप्रेसवर हल्ला करण्यात आला आणि बोगद्याच्या आधी थांबला आणि त्याला ओलिस घेण्यात आले. नऊ प्रशिक्षक असलेले जाफर एक्सप्रेस क्वेटाहून पेशावर येथे सुमारे 500 प्रवाशांसह गेले. पिरू कुनारी आणि गुडलरच्या बोलनच्या डोंगराळ भागाजवळ ही ट्रेन थांबविण्यात आली.

F 33 फॅ चा अंतर्गत व्हिडिओ जो स्वत: ब्लाकडूनही आहे. हेच पाकिस्तान आहे जे आपली ट्रेन सुरक्षित ठेवू शकत नव्हती आणि भारताबरोबर गोंधळात गेली. ज्याला स्वतःला अणुऊर्जा म्हणतात, तो देश त्याच्या जमिनीवर काही सैनिक येतो आणि ट्रेनला अपहृत करतो आणि नंतर त्याचा व्हिडिओ बनवितो. ऑपरेशन सिंदूरमध्ये जगाला पाकिस्तानचा अपमान दिसला तर योग्य कर्करोगाची ट्रेन अपहरणाचा हा व्हिडिओ काढून टाकेल.

देखरेख:

बलुच लिबरेशन आर्मी मीडिया #हक्कल चे प्रकाशित व्हिडिओ #जॅफरेक्सप्रेस अपहरण (ऑपरेशन डॅर-ई-बोलन 2.0)#बालोचिस्तान pic.twitter.com/clxm6viosy

– बहोत | @@Bahot_bleuch) मे 18, 2025

जाफर एक्सप्रेस अपहरणाचा व्हिडिओ

हा व्हिडिओ पाकिस्तानच्या वास्तविकतेला नग्न झाला, ज्याने त्याने लपविण्यासाठी सर्व प्रयत्न केले. बलुच लिबरेशन आर्मीने जाफर एक्सप्रेस ट्रेन अपहरणाचा हा व्हिडिओ जारी केला आहे, जो पाकिस्तानने पाहिला आहे.

मार्च २०२25 मध्ये ही संपूर्ण घटना घडली, जेव्हा जाफर एक्सप्रेस नावाची ट्रेन क्वेटाहून पेशावरला जात होती. ट्रेनमध्ये 440 प्रवासी होते आणि त्यानंतर वाटेवर हल्ला झाला. 33 बीएलए सैनिकांनी ट्रेनमध्ये ब्रेक लावला. हा अचानक हल्ला नव्हता. हे एक संपूर्ण नियोजित मिशन होते, ज्याचे नाव: “ऑपरेशन पास-ए-बोल्ना 2.0”. या ऑपरेशनमध्ये ट्रेन कशी थांबविली गेली, हल्ला कसा झाला, हे सर्व आता बीएलएच्या व्हिडिओमध्ये बाहेर आले आहे.

बीएलए कमांडर्सने कॅमेर्‍यावर काय म्हटले?

या व्हिडिओमध्ये, आपण पाहू शकता की बीएलए कमांडर कॅमेर्‍यासमोर कसे बसले आहेत आणि आम्ही हा निर्णय का घेतला हे सांगत आहे. एक ब्लेड फाइटर म्हणतो: “आमचे युद्ध आता अशा कठीण निर्णयाची आवश्यकता आहे अशा ठिकाणी आले आहे. जेव्हा आपल्याकडे दुसरा कोणताही मार्ग सोडला जात नाही, तेव्हा बंदूकातूनच बंदूक थांबवावी लागेल.” आणि मग तो पुढे म्हणतो: “आजच्या बलुच तरूणास हे समजले आहे की जर त्याला जगायचे असेल तर तुम्हाला शत्रूवर हल्ला करावा लागेल. पुत्राने पित्याला सोडले आहे आणि आपला जीव देण्यासाठी गेला आहे आणि वडील मुलाला सोडून मुलाला सोडून जातात.” या ओळी ऐकून, आपण समजू शकता की ते फक्त अपहरण नव्हते, पाकिस्तानविरूद्ध खुल्या युद्धाची ही थेट घोषणा होती.

पाकिस्तानचा त्रास

Bl 33 ब्ला बंडखोरांनी ट्रेन पकडली आणि पाकिस्तानची फौज बर्‍याच दिवसांनंतर काहीतरी तरी करू शकली. पण तोपर्यंत काय झाले? आंतरराष्ट्रीय अप्रामाणिकपणा, घाबरलेला देश आणि पाकिस्तानने बलुचिस्तानवर आपले नियंत्रण पूर्णपणे गमावले आहे याचा आणखी एक पुरावा.

रझाक बलुचचे मोठे विधान

काही दिवसांपूर्वी बलूच अमेरिकन कॉंग्रेसचे सरचिटणीस राजजक बलुच म्हणाले, “पाकिस्तानने बलुचिस्तानचा 80% गमावला आहे. आता सैन्यही क्वेटमधून बाहेर पडण्यास घाबरत आहे. हे लोक सन्मानाने परत जाणे चांगले आहे, अन्यथा परिस्थिती पुन्हा बांगलादेशसारखी होईल.”

बलुचिस्तानची वास्तविकता

बलुचिस्तान हे पाकिस्तानमधील सर्वात मोठे राज्य आहे. येथे 70% लोक गरीबी रेषेच्या खाली राहत आहेत. हेच क्षेत्र आहे जेथे पाकिस्तान आणि त्याचा प्रिय मित्र चीन एकत्र लुटत आहेत. येथे असंख्य खनिज, सोने, गॅस, तेल आणि सामरिक शक्ती आहेत. तथापि, इथल्या लोकांना काय मिळाले? कर्फ्यू, आर्मीच्या गोळ्या आणि लोक जबरदस्तीने अदृश्य होतात. म्हणून आता जेव्हा लोकांनी शस्त्रे उचलली आहेत, तेव्हा आश्चर्य का आहे?

मीर यार बलुच यांचे विधान

बलूचचे नेते मीर यार बलुच जे म्हणतात: “बलुचिस्तान हा पाकिस्तानचा कधीच भाग नव्हता. ११ ऑगस्ट १ 1947. 1947 रोजी ब्रिटीश येथून निघून जात असताना आम्ही स्वातंत्र्याची घोषणा केली होती.” म्हणजे पाकिस्तानने स्वत: चे म्हणणे, ती जमीन त्याच्या ताब्यात नाही, ती फक्त एक सक्तीचा ताबा आहे. म्हणून पुढच्या वेळी जेव्हा पाकिस्तान यूएन मध्ये उभा राहिला आणि काश्मीर आणि काश्मीरला ओरडले तेव्हा कोणीतरी त्याला विचारले- “भाऊ, प्रथम बलुचिस्तान हाताळणी, काश्मीर खूप दूर आहे.”