अनिरुद्ध मराठे,पुणे
पुणे जिल्ह्यातील झपाट्याने विकसित होणारे वाघोली हे उपनगर आज प्रदूषणाच्या विळख्यात अडकले आहे. येथे हवेतील धूळकण आणि प्रदूषणाची पातळी दिल्लीपेक्षाही जास्त असल्याचे स्पष्ट दिसत आहे. बांधकामांचा अनियंत्रित वेग, रस्त्यांवरील सततची धुळवण, वाहतुकीची प्रचंड गर्दी आणि नियोजनशून्य विकास — यामुळे वाघोलीतील नागरिकांना श्वास घेणेही अवघड झाले आहे.
शाळकरी मुलांपासून ते जेष्ठ नागरिकांपर्यंत सर्वांनाच श्वसनाचे त्रास, डोळ्यांची जळजळ, आणि अॅलर्जीचे आजार वाढताना दिसत आहेत. नागरिक वारंवार प्रशासनाकडे तक्रारी करत असले तरी अद्याप ठोस उपाययोजना झालेली नाही.
स्थानिक नागरिक प्रश्न विचारत आहेत —
👉 “वाघोलीत स्वच्छ हवेचा श्वास घेण्यासाठी आम्हाला अजून किती वर्षे थांबावे लागणार?”
👉 “पुणे महानगरपालिका, प्रदूषण नियंत्रण मंडळ आणि स्थानिक प्रशासकीय यंत्रणा यांना या गंभीर स्थितीची जाणीव आहे का?”
तज्ज्ञांचे म्हणणे आहे की, तातडीने धूळ नियंत्रण, बांधकामांवरील नियमबद्धता आणि हरित पट्टे वाढवण्याची गरज आहे. अन्यथा वाघोली पुढील काही वर्षांत ‘धुळीचे शहर’ म्हणून ओळखले जाईल.विशेष म्हणजे स्थानिक लोकप्रतिनिधी असून देखील अनिर्बंध कामावर नियंत्रण ठेवू शकत नाही ही शोकांतिका आहे.
🚨 वाघोलीकरांना स्वच्छ हवेचा हक्क आहे — पण तो मिळवून देणारा कोण?
